نقد فیلم

در این چند روز اخیر دو فیلم ایرانی دیدم که هیچ کدوم را دوست نداشتم. اولی کسی از گربه های ایرانی خبر ندارد بهمن قبادی بود. موضوع فیلم درباره موسیقی زیرزمینی و مشکلات جوانانی است که در این حوزه فعالیت می کنند. دختر و پسری جوان به دنبال تشکیل یک گروه موسیقی برای اجرای کنسرتی در لندن هستند. فضای فیلم در دالانهای نیمه تاریک و مخوف می گذرد و شکلی نیمه مستند دارد. به نظرم فیلم با وجود بازیگران خوب و موضوع نسبتا بکر بسیار پریشان و به هم ریخته آمد. نه به هم ریختگی که از بطن موضوع برخیزد و کمک به درگیری بیننده و فهم بهتر شرایط کاراکترها کند. بیشتر یک نوع شلختگی که از دید من بیننده غیرمتخصص ضعف کارگردانی آمد. از بهمن قبادی دو فیلم نیمه ماه (نیوه مانگ) و لاک پشت ها هم پرواز می کنند را دیده بودم که دومی به نظرم فیلم خیلی خوبی بود اگر چه راستش رگه هایی از شعارزدگی در همه اثار قبادی که تا به حال دیدم پیداست. شاید قبادی بهتر است کمتر به جشنواره و فیلم سیاسی ساختن فکر کند و بیشتر به هنر سینما که به نظرم در این فیلم آخری ازش به شدت دور شده برگردد.      

 

دیشب هم با محمد فیلم سنگسار ثریا میم را دیدیم که واقعا نشان می داد وقتی مدتها در ایران نباشی چقدر می توانی از واقعیت جامعه ات فاصله بگیری. از همان نمای اول غیرواقعی و تصنعی بودن فضای به تصویر کشیده شده پیداست به طوری که راه را بر هر گونه همزاد پنداری و نزدیکی با شخصیتهای داستان می بندد. جالب آن است که شنیدیم موضوع فیلم بر اساس یک داستان واقعی است که اگر اینطور باشد نشان میدهد چطور یک کارگردانی بد حتی از یک موضوع واقعی می تواند فیلمی غیر قابل باور بسازد.

 

سنگسار ثریا میم"، با آشنایی اتفاقی یک خبرنگار فرانسوی، در یک روستای دورافتادهبا زنی به نام زهرا که خواهر زاده اش (ثریا) روز قبل به جرم ساختگی زناسنگسار شده است آغاز می شود. در فلاش بک فیلم، داستان از زیان زهرا تصویر می شود ودر نهایت خبرنگار با نوار صدای زهرا از دهکده فرار می کند تا صدای او را به همه جهانیان برساند و ما جهانیان بیچاره باید این روایت سرهم بندی شده را باور کنیم. مشکلات فیلم واضحتر و کلی تر از مثلا انگلیسی بلد بودن زهرا در آن روستای دور افتاده بود که در نقدها خوانده بودم. بازیگر نقش ثریا به طور خنده داری لهجه انگلیسی دارد،  سرد و بی احساس بازی می کند، دیالوگهایش نابجا و تصنعی است، زیادی روشنفکر است و از حقوق زنان حرف می زند. اصلا معلوم نیست شهره آغداشلو در نقش زهرا چطور در این جامعه مردسالار و عقب افتاده این همه روشنفکر و شجاع است. مردها هم بازی اسفباری دارند. تنها نقش قابل باور فیلم را پرویز صیاد بازی می کند که البته آنقدر نقشش کوتاه است که چندان کمکی نمی کند.

حتی صحنه سنگسار فیلم که می توانست حداقل اثر بخشی را داشته باشد هم بسیار مسخره و غیرواقعی است از آنچه که در فیلمهای مستند از این صحنه ها دیده ام.  یک سرچ در گوگل ویدئو می توانست کارگردان فیلم را کمک کند که بازسازی بهتری از این صحنه انجام دهد. حداقل کار این بود که میک آپ و آرایش موهای ثریا هنگام سنگسار کمی به هم میخورد.

 

کاملا واضح است که فیلم برای بیننده غیر ایرانی ساخته شده است و خوب برای جلب توجه جامعه جهانی به موضوعی که به طرز باور نکردنی هنوز در ایران اتفاق می افتد. اگر همین اثر را داشته است باید از آن تقدیر کرد اگر چه همچنان معتقدم فیلم سنگسار ثریا میم فیلم بسیار ضعیفی است.          

/ 6 نظر / 28 بازدید
اوا

محاکمه در خیابان دیدی؟

محمد کاشی

بازیگر نقش روحانی اصلا نمیدونست روحانی چطور فکر می کنه و حرف می زنه و در ابتدایی ترین حرکاتش نشون می داد که روحانی نبوده و نیست. سازنده این فیلم مثل فیلمساز های دست چندم داخلی 20 سال پیش آدم ها را سیاه و سفید دیده و یکی از دلایل نچسب بودن فیلم به نظرم همینه. و البته دوری از ایران و عدم آشنایی به فضای داخل هم که دیگه فیلم را به درجه اعلا رسونده. استفاده کردیم از این نقد شما.

معروف

با سلام- چرا ازپیشرفت وموفقیت هانمی نویسی زیرا تلخی .تلخی می آورد.

محمد امین عابدین

قبول دارم فیلم خوب باید بتواند تعادلی بین فرم و محتوا ایجاد می کند و از دل این وضعیت یک اثر هنری قرص و محکم بیرون بیاید که نمونه معاصر آن فیلم هایی مثل درخت گلابی ، شب های روشن ، سنتوری ، درباره الی و... ------ فیلمی که این روزها بسیار صحبت آن شده یعنی تنها دوبار زندگی می کنیم کار آقای بهزادی را اگر دیده اید در موردش بنویسید هر چند این فیلم به استان ما خوزستان که اولین سینماهای ایران در اینجا تاسیس شده هنوز نرسیده است.

شیما

واااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااای من واقعا می خوام ببینمتوووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووون[ماچ] تازه من این فیلم ها رو ندیدم. اما از تبلیغاتی که از فیلم دوم دیدم می تونم بفهمم چی می گید...

دکتر کالیگاری

سلام سال نو مبارک من ارشد ادبیات نمایشی می خونم ولی به جرات میگم تا اکنون نقد به این زیبایی و رسایی و قابل فهم نخوانده بودم هزاران درود بر تو رفیق